از مقام ملك تا ملك!

آدميزاد 3 مرحله دارد:
مرحله اول: قبول تن (قبول جسد)
مرحله دوم: مرحله قراردادها و خيالات برخاسته از تن مثل مالکيت و دارايي
مرحله سوم: مرحله عميق‌تر انسان مرحله صفات انسان است مثل رحم و محبت.
ما در زندگي بايد از مرحله قراردادها و خيالات عبور کنيم و بعد به خواست‌هاي تن مي‌رسيم مانند غضب، شهوت، گرسنگي و بعد از اين‌ها عبورکنيم، متولد در عالم صفات مي‌شويم. اگر انسان بتواند به جايگاه پشت اين‌ها (مقام قلب) حضور پيدا کند مي‌گويند به مقام حضور قلب راه يافته است. نماز و يا به عبارتي صلاة تلاشي است براي رسيدن به جايگاه پشت تن و قراردادهاي برخاسته از تن و تا انسان به آن جايگاه نرسد به ملکوت هم نرسيده است. زيرا عالم ملکوت در باطن و پشت عالم مِلک و مُلک قرار دارد.
تمام چيزهايي که در نماز توجه ما را به خودشان جلب مي‌کنند اگر مربوط به تن و مِلک و مُلک باشند حجاب حضور قلب هستند و اگر همين امور براي ما حل و کشف رمز بشود معاني ملکوتي و رحماني آن‌ها براي ما آشکار مي‌شود و ديگر ظاهر آن‌ها ناپديد مي‌گردند.
بنابراين مقام مِلک و مُلک و تن گذرگاه و دروازه رسيدن به مقام ملکوت مي‌باشند ولي اگر در آن‌ها اقامت کنيم و عبور نکنيم تبديل به جهنم مي‌شوند.