یاد یاران » وب سایت دکتر حسن محبتی
 
 
 

یاد یاران
نزديك ارديبهشت وخرداد كه ميشه دلم هوري مي ريزه پايين.دوباره خاطرات زنده ميشه . انگار لحظه موعود فرا مي رسه. انتظار صغرا به پايان مي رسه و دوباره دلت هوايي مي شه ومي ره سال ، 60 و61و62و63 زمان جنگ ،انگار همين ديروز بود ،برو بچه هاي جنگ همش صحبت از عمر كم دولت شهيد رجايي رو ميكردند كه اي كاش ميشد تقدير انقلاب را يك تغيير ميداديم واون بيشتر رئيس جمهور ميموند. ولي حيف كه اينگونه نميشه ،توي يكي از روزاي قشنگ خدا.توي اون غروباي زيباي دلم .دلم هوايي شدوبه قول بچه ها سيمم وصل شد.يه لحظه بيشتر طول نكشيد!ولي همون لحظه كافي بود تا خودمو پيدا كنم. مني كه چند وقت بود خودكو ،صفامو،و.......گم كرده بودم.خودبخود زانوهام سست شد ونشتم روي زمين همون لحظه بود كه حس كردم يه صدا بهم مي گه : بگو!نترس!تو مي توني! 1388/2/19 ما روي تو حساب وا كرديم.دلمو زدم به دريا وگفتم. شهدا قول مي دم!قول ميدم از اين به بعدبگم .فقط يه شرط داره!برام دعا كنيد كه زير قولم نزنم!دعا كنيد جوري رفتار كنم كه به درد آقام بخورم.مثل شوماها!آخرشم برام دعا كنيد كه ان شاءاالله ش.... بشم. ميدونم داريد صدامو مي شنويد!پس دعام كنيد.از امروز ديگه ميگم.
بازدید: 627 بار